วันเสาร์ที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2559

มะม่วง ร่มเงา สุกหรือดิบ

อ. ตอนนี้อยากได้ต้นมะม่วงอ่ะพี่หมอ
พม. มะม่วงไรครับ ทานสุกหรือทานดิบ
อ. คืออยากปลูกได้ร่มเงา ไม่ตายง่ายด้วย มะม่วงไรดีอ่ะพี่หมอ
พม. ร่มเงา น่าจะได้ทุกมะม่วงครับ ต้องเลือกผลครับว่าต้องการแบบไหน ทานสุก หรือชอบทานดิบ อ้าวพี่ ศรว. ช่วยแนะนำอ้วนหน่อยครับ

นี่คือการสนทนาใน Line กลุ่ม และจบแบบนี้แหละครับ ส่วนตอนเริ่มนั้นมาจากมะนาวครับ ท่าน พม. ให้น้อง อ. มาเอามะนาวด้วยตนเอง แล้วน้อง อ. อยากได้ มะม่วง สนทนากันไป แล้วท่าน พม. ก็โยนมาให้ ศรว.

คนหนึ่งอยากได้ต้นมะม่วง คนหนีึ่งให้มาเอามะนาว แล้วอีกคนหนึ่งไม่รู้เรื่อง ทั้งมะนาวและมะม่วง ที่สนทนากัน

ลองนึกดูว่าเรามีมะนาว มะม่วงไหม ที่บ้านเดิม มีมะม่วงและมะนาวก็หลายต้นอยู่นะครับ มีมะนาวน่าจะเป็นมะนาวด่านเกวียน น้ำดีผลใหญ่ ปลูกไว้รับประทานผล ร่มเงามีบ้างแต่ไม่ได้อาศัย ส่วนมะม่วงมีหลายต้น เป็นพ้ันธุ์ตลับนาคต้นหนึ่ง โชคอนันต์ต้นหนึ่ง มะม่วงแก้วต้นหนึ่ง ที่มีมากที่สุดคือเขียวเสวย มีสามต้น ทั้งหมดได้ทานผลทั้งหมดทุกต้น และทั้งหมดทานได้ทั้งสุกและดิบ แต่ผลทั้งหมดไม่ได้ทานหมด คือหมายความว่า ทานไม่ทันบ้าง มีคนมาช่วยทานโดยไม่ได้ร้องขอหรือเต็มใจบ้าง มะม่วงทุกต้นให้ร่มเงาเหมือนกันครับ หนาหรือบางแตกต่างกันไปตามสภาพที่เขาเกิดครับ บางต้นใหญ่โตเช่น เขียวเสวย บางต้นร่มบางเช่นมะม่วงแก้ว ทุกต้นมีชีวิตยืนยาวครับ ที่บ้านมีปล่วกเยอะแต่ต้นมะม่วงปลวกไม่รบกวนครับ นั่นเป็นประสบการณ์ตรงกับ มะม่วงและมะนาว

ทีนี้ถ้าจะให้แนะนำว่าต้นมะม่วงอะไรดีสำหรับร่มเงา อยากจะแนะนำว่าให้ดูรอบๆ ที่เราจะปลูกครับว่ามีต้นมะม่วงไหม ถ้ามีเป็นพันธุ์อะไร ต้นงามไหม ถ้ามีหลายพันธุ์ยิ่งดีได้เปรียบเทียบได้ ถ้าต้องการร่มเงาเอาพันธุ์พื้นถิ่นแถวนั้นเป็นหลักครับ เขาคุ้นกับสภาพดินน้ำอากาศที่นั่น เราจะได้ไม่ต้องดูแลมากนัก
ถ้าไม่มีมะม่วงให้เห็นแถวนั้น ก็ไม่เป็นไรครับ เอาพันธุ์อะไรก็ได้ที่หาได้แล้วปลูกเลย ต้นไม้ใช้เวลาในการเติบโตครับ ปลูกก่อนโตก่อน
อย่าลืมนะครับพิจารณาด้วยว่าทานสุกหรือทานดิบ ่จะได้หาพันธุ์ที่เหมาะได้ ได้ทั้งร่มเงาและผล
ระวังด้วยนะครับว่าจะมีคนมาแย่งทาน
แต่ผมดูท่าทีแล้ว อ. คงอยากได้ มะม่วงที่ พม. มีน่ะครับ ถ้ามีหลายต้นหลายพันธุ์ ก็ให้ไปนะครับ อ. จะได้สมใจไปปลูกมะม่วง ส่วนมะนาวผมรับไว้เองก็ได้นะครับ

ด้วยจิตนอบน้อม

วันพุธที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2558

รถไฟที่ชอบเดินทาง

รถไฟที่ชอบเดินทาง
เมื่อก่อนการทางยังไม่สะดวกสบายนัก ถนนหนทางมีไม่มากเล็ก แคบ และขรุขระ การเข้าถึงสถานที่ต่างๆ จำกัดการเดินทาง บางแห่งไปได้ด้วยรถไฟ บางแห่งไปได้ด้วยรถยนต์ บางแห่งไปได้ด้วยเรือ และบางแห่งต้องเดินเท้าไป จากจังหวัดสู่จังหวัด จากตัวเมืองสู่หมู่บ้าน จากหมู่บ้านสู่หมู่บ้าน เราเดินทางด้วยวิธีต่างๆ
เดี๋ยวนี้เส้นทางคมนาคมมากขึ้น เราเดินทางด้วยวิธีต่างๆ ดังเดิม เพิ่มเติมที่สะดวกรวดเร็วมากขึ้น ด้วยเครื่องบิน ถนนใหญ่ กว้าง และเรียบ บางที่ที่ไปได้เฉพาะเรือก็มีทางรถยนต์เข้าถึง บางที่ที่ต้องเดินเท้ารถยนต์หรือไม่ก็มอเตอร์ไซด์เข้าถึง แต่บางที่ก็ยังต้องเดินเท้าดังเดิม ยานพาหนะก็ทันสมัยขึ้น เครื่องบินมีราคาถูกลง รถไฟมีให้เลือกหลายระดับ รถประจำทางก็เช่นกัน
วันนี้(๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๘) เดินทางจากลำปางไปกรุงเทพ ด้วยรถไฟอีกเช่นเคย เวลาและความไม่แน่นอนเป็นของคู่กันกับรถไฟ สองครั้งก่อนรถไฟเดินทางตรงเวลามากถึงกรุงเทพยังไม่ ๖ โมงเช้าเลย ครั้งนี้เวลาตี ๕ เพิ่งถึงลพบุรี คาดว่าจะล่าช้ามากกว่าจะถึงกรุงเทพ วางแผนไว้ว่าจะเข้าที่พักแต่เช้าต้องตื่นเช้า เข้านอนตั้งแต่ ๔ ทุ่ม ตื่นมาตี ๔ รถไฟยังไม่ถึงลพบุรี
คนสูงวัยมีเวลามากเหมาะกับรถไฟ "ถึงก็ช่าง ไม่ถึงก็ช่าง" คือคติที่เข้าได้กับรถไฟ เราไม่อาจคาดเดาสิ่งใดๆ ได้ เราเพียงแต่ตอบสนองต่อความเปลี่ยแปลงให้ทันการ ช้าก็มีความดีของการช้า ใช้ประโยชน์จากความช้า เผื่อแผนการณ์ไว้ และเผื่อใจไว้ด้วย สำหรับรถไฟแล้วผมเผื่อเวลาเป้นวันมาล่วงหน้าหนึ่งวัน เผื่อใจเต็มร้อยไม่คาดหวังอะไรเลย แค่นี้ก็โดยสารรถไฟไปไหนไปกัน
บันทึกเวลา ๐๕.๐๐ น. ๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๘