วันพุธที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

ชรา

.........ชะเอ๋ย ชรา
ผ่านเวลา ผ่านการ มานานเนื่อง
กายาเสพ สรรพสิ่ง ทิ้งเปล่าวเปลือง
ในทุกเรื่อง ใจคิด ติดฝังรอย
กายกำลัง เสื่อมลง อย่างที่เป็น
กล้ามเนื้อเอ็น กระดูก แรงเสื่อมถอย
กายปวดไข้ ได้โรค รุมเป็นร้อย
ใจเฝ้าคอย กาลเก่า เขามาหา
ใจเฝ้าคอย กาละ จะถึงเอย...

วันเสาร์ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

ชีวิตก็เข่นนี้

  เอ้อระเหยเลยลอย  
ลอยแล้วก็ลาลับ
เอ้อระเหยร่วงกลับ
กางพับและร่วงผลอย
  ชีวิตก็เช่นนี้
หลายปีเสื่อมและถอย
ชีพเพียงแค่ล่องลอย
น้อยนิดอยู่เดียวดาย
  พบจากใยค้นหา
พริบตาก็ละลาย
น้ำค้างหยิบกระจาย
อย่าหมายครอบยึดครอง
  พอรักใช่เพียงเอก*
ชีพเสกทุกข์ทั้งผอง
สูญสว่างเรืองรอง
ทางสองกลับหนึ่งเดียว
  เอ้อระเหยเฉยเฉย
ผ่านเลยแค่กลมเกลียว
สูรย์ส่องพระจันทร์เสี้ยว
คือเรียวใปใช่เอย

*รู้จักพอ มีความรักให้ ไม่คิดเป็นเอกในโลก

วันจันทร์ที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2566

หลับนอน

       นอนเอ๋ย นอนไม่หลับ

กระสับส่าย หน่ายจิต คิดหลับนอน

บังคับกาย ไร้คิด ปิดนิวรณ์

หนาวหรือร้อน ลบรู้ ทวารวาง

สังขารเป็น เช่นนั้น ไม่รั้นฝืน

นั่งนอนยืน ยึดทำ ทีละอย่าง

รู้ไม่หลับ ปล่อยใจ ไปพลางพลาง

ดูร่างกาย ไม่หลับ ไม่นอนเอย



 

วันพุธที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2566

วันพฤหัสบดีที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2564

การแนะนำ

ไม่พึงแนะนำ ผู้ไม่ต้องการคำแนะนำ
ไร้ค่า และนำทุกข์มา
เงียบ เงียบ เงียบ

วันพฤหัสบดีที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2561

ฝันอันไม่สิ้นสุด

ผมฝันอีกแล้ว
ฝันว่าอยู่ท่ามกลางผู้คน
ผมหลบหนี
สายน้ำสองสาย

วันพฤหัสบดีที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2561

ความฝัน

เกษียณอายุมาเกือบ ๖ ปีแล้ว
เมื่อคืนวานนี้ฝันประหลาดเกี่ยวกับองค์กรที่เคยทำงานอยู่ ฝันว่าใครได้เป็นผู้บริหารสูงสุด ซึ่งกำลังสรรหากันอยู่ตอนนี้
ในฝัน สิงห์ ที่สมัครได้รับเลือก
ในฝันสนทนากับคนที่มาบอกว่าสมควรแล้ว เขาเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ และในช่วงเวลายากลำบากนี้เขาจะนำพาผ่านไปได้
ความแข็งขืน ถูกขัดเกลาเป็นยืนหยัด ความสู้ไม่ถอยมุทะลุเปลี่ยนเป็นจังหวะลีลาอันสอดประสานอย่างไม่หยุดยั้ง
ความฉลาดบ่มเพาะให้ฉลาดรอบ รู้เหตุ ผล ตน ประมาณ กาล ประชุมชน วิชชาอันจบแล้ว

ในฝันได้ยินดีกับ สิงห์ และผู้ที่มาบอกที่องค์กรมีผู้นำที่เหมาะสม
ฝันก็คือฝัน
ุถ้ามันเป็นจริงได้ก็ดี และยินดีมาก
ด้วยจิตนอบน้อม

วันพุธที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2560

การรอคอย

รอคอยสนทนากับเวลา
"เธอบางครั้งยืนยาวแต่บางครั้งสั้นสั้น"
เวลายิ้มหัวกล่าวว่า
"ยาวเพราะเธอคาดหวังว่าจะสั้น สั้นเพราะเธอคาดหวังว่าจะยาว ยาวสั้นมาจากหวังของเธอ"
รอคอยหัวเราะ
"เธอคือเธอ ฉันคือฉัน"
เวลาทำท่าจริงจัง
"ความจริง สั้น ยาว ความคาดหวัง ล้วนธรรมดา"
แล้วรอคอยก็กอดกับกาลเวลาอย่างร่าเริง

วันอังคารที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2560

การรอคอย

คุณเคยรอคอยใช่ไหม
รอคอยอะไรบ้าง 
ยามเมื่อยังเล็กรอคอยอาหาร เมื่อยามหิว 
รอคอยการทำความสะอาดเมื่อช่วยตัวเองยังไม่ได้
รอคอยมีทุกช่วงขณะของการมีชีวิต
เมื่อคุณเติบใหญ่ การรอคอยเริ่มมีตวามคิดในระหว่างรอคอย ขึ้นอยู่กับการบ่มเพาะของคุณ
ตัวตนที่ถูกหล่อหลอม เป้าหมายของการรอคอย
...
บางครี้งคุณถูกทำให้รอคอย บางครั้งคุณจำเป็นต้องรอคอย
...
คนอื่นก็เช่นเดียวกัน
ยามชราแล้วการรอคอยนั้นยาวหรือสั้นอยู่ที่ ความเมตตาและอดทน สติและพิจารณา
บางอย่างไม่ได้รอคอยก็มาเอง
บางอย่างรอคอยก็ไม่ได้มา
ชีวิตเป็นอย่างนี้เอง

วันพุธที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2560

ถ้อยคำ

ถ้อยเอ๋ยถ้อยคำ
หวานฉ่ำไพเราะเสนาะหู
ขุ่นระคายหมายเหยียดหยามข่มขู่
สรรเสริญชูยามชอบชังนินทา
คือถ้อยคำของคนปนผสาน
จากดวงมานมุ่งหมายดีร้ายหา
เกิดจากใจสู่จิตผลิตวาจา
อย่าถือสายึดร้อยถ้อยคำเอย

วันอังคารที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2560

เหงา

มองบนเวิ้่งว้าง
มองล่างวกวน
มองข้างวังเวง
อากาศรอบกายร้อม
ในใจหนาวเหน็บ

วันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2560

โลกนี้วุ่นวาย

แม่ครับ ผมสับสนกับโลกนี้
เดือนนี้มีเรื่องดังส่วนใหญ่เป็นเรื่องการผิดศีลทั้งนั้น
ผิดศีลข้อที่ 1 ปาณาติบาต ฆ่ากันตาย สองเรื่องใหญ่ ฆ่าหั่น ฆ่าฝัง
ผิดศึลข้อที่ 2 อทินนาทานา ปล้นชิงธนาคาร
ผิดศีลข้อที่ 3 กาเมสุมิฉาจาร มันมั่วกันตลอด ข่าวที่แม่ฮ่องสอน
ผิดศีลข้อที่ 4 มุสาวาทา มันโกหก หลอกลวง จากคนใหญ่ จนถึงคนน้อย
ผิดศึลช้อที่ 5 สุราเมระยะ มันมอมเมากันทั้งเหล้าทั้งยา
แม่ครับโลกนี้อยู่ยากครับ
ผมอยู่ร่วมกันคนเหล่านี้
คนเหมือนกันนะครับ
แต่ไม่เหมือนกัน
คิดถึงแม่ครับ

วันพุธที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2559

ยึดถือจึงทำร้าย

วันนี้เมื่อนานมาแล้ว ก่อนผมเกิด 7 ปี (1945) การสังหารหมู่ คนทำลายคน
การที่่คนไม่เห็นคนเป็นคน คือปฏิเสธตัวเราด้วย


วันพฤหัสบดีที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2559

ยิ้มไว้

ยิ้มไว้ หายใจเข้า สบาย หายใจออก สบาย
สงบจิตและพิจารณา
ต่อต้านไหม? ต่อต้านทำไม ทำไมไม่ต่อต้าน ทำไมต่อต้าน
ความหวาดกลัวไม่มี ทำไมไม่กลัว กลัวทำไม
หวังทำไม ทำไมต้องหวัง
เบ่งกล้ามทำไม ทำไมต้องเบ่งกล้าม
ถามทำไม ทำไมไม่เงียบ
กลัวทำไม ทำไมไม่กลัว
ไม่กลัวก็ต้องเงียบ เงียบแบบไม่กลัว
ยิ้มไว้ หายใจเข้า สบาย หายใจออก สบาย
สงบจิตและพิจารณา

วันอังคารที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2559

True : ความจริงที่ใช้ไม่ได้

เป็นลูกค้า True มานานแล้ว เมื่อตอน กสทช. ให้คูปอง ไปซื้อ กล่องรับสัญญาณดิจิตอล ได้ไปซื้อกล่อง True มา ต้องเพิ่มเงินอีก 1000 บาท ไปซื้อในนามของภรรยา ได้กล่องมา ดูได้สักสองสามเดือน สัญญาณต้อง Update Software ประมาณนั้น ต่อจากนั้นเหลือช่องให้ดูสามช่อง ไม่รู้ ไม่มีความรู้ เลยคิดว่าเลือกกลับไปใช้ข้อมูลจากที่ซื้อมา ปรากฏว่าดูไม่ได้เลยจอดำไปหมด True ใช้ไม่ได้

อีกอันหนึ่งไปเปลี่ยนเครื่องจาก 2 G เป็น 3 G จ่ายค่าบริการล่วงหน้าไปสองเดือน ปัจจุบันโทรออกบอกว่าระงับการให้บริการ True ใช้ไม่ได้ ไม่มี SMS ทวงเงินหรือแจ้งให้ไปจ่ายเงิน True ใช้ไม่ได้

น่าสมเพชตัวเองที่ไม่มีความรู้จึงตกเป็นเหยื่อของ True ที่ใช้ไม่ได้ทั้งสองบริการ สงสารตัวเองไม่รู้จะทำอย่างไร ไม่มีความรู้ True ใช้ไม่ได้ เขาอาจไม่ได้เอาเปรียบเราถ้าเรามีความรู้แต่ความรู้สึกคือถูกเอาเปรียบ True ใช้ไม่ได้

ตัดสินใจไม่ใช้ True ที่ใช้ไม่ได้ ยังคงต้องแสวงหาต่อไปว่าจะออกจากการรู้สึกอยากเอาเปรียบอย่างไร เครื่องรับสัญญาณอยากขายแต่ไม่รู้ไปขายใครและไม่รู้ว่าในโลกที่เราไม่มีความรู้เราจะถูกเอาเปรียบอีกสักกี่ครั้ง

จะหาความรู้ก็แก่มากแล้ว ได้แต่ปลง และคิดว่า True ใช้ไม่ได้ เราจะให้เขาเอาเปรียบต่อไป เอาเปรียบไปเถอะ True ที่ใช้ไม่ได้